Bert leert smeden

Buiten de poort

Bert, wonend op Scorlewald, hoeft niet lang na te denken over wat hij graag eens zou willen doen. Smeden. En dan het liefst op de traditionele manier, met een open vuur.

Dat Bert zich al in het vak heeft verdiept, is meteen duidelijk. Hij vertelt enthousiast over het aambeeld, het vuur en wat je allemaal van ijzer kunt maken. Gereedschap bijvoorbeeld, maar ook hekwerken en onderdelen van boten. “Ik zou graag krullen leren maken, een mooi groot kunstwerk. Werken in een werkplaats bij een kunstenaar, dat wil ik graag.”

Bij De Museale Scheepshelling in Broek op Langedijk komt deze droom in vervulling. Daar mag hij de beginselen van het vakleren. Met een tang houdt hij het ijzer in het vuur. Met een hamer brengt hijhet in vorm. Hij leert werken met een beitel en een priem en ontdekt hoe je mooie rondingen in het ijzer maakt. Het is al snel duidelijk dat Bert gevoel heeft voor dit werk.

Na afloop praat Bert honderduit. “Ik heb een geweldige dag gehad. Ik vond het heel mooi.” Hij vertelt precies hoe belangrijk de temperatuur van het vuur is. “Het vuur kan drie kleuren hebben: rood, oranje en daarna wit. In rood en oranje vuur kun je smeden. Als het ijzer te lang in het vuur ligt, gaat het verbranden en is de samenstelling niet meer goed.”

Dit smaakt naar meer
Na zo'n dag zou je misschien denken dat de wens van Bert is vervuld. Maar voor Bert voelt het eerder als een begin. “Volgende keer wil ik graag in een smederij werken die productiegericht is. Ik zou wel veel vaker willen smeden. Ik kan nog zoveel leren. Ik zou willen dat de stage wat langer duurt.”

Aan het einde van de dag gaat Bert met zijn zelfgemaakte kunstwerk weer naar huis. Een mooie herinnering aan een dag waarop hij niet alleen mocht kennismaken met een ambacht, maar er echt onderdeel van werd.

Want soms begint meedoen met één deur die opengaat. En blijkt daarachter een wereld te liggen waarin iemand nog veel meer wil ontdekken en leren.

Delen via: