Na jaren van inzet neemt vrijwilligster Tine afscheid van Midgard
Het begon allemaal met een advertentie voor een baan als nachtwacht in het Raphaelhuis in Bergen. Vanaf de eerste dag voelde Tine zich er thuis. De bewoners maakten direct indruk op haar. Niet veel later verruilde ze het nachtwerk voor het begeleiden van bewoners die extra ondersteuning nodig hadden. Haar groep groeide langzaam uit tot een hechte werkklas, waar zij jarenlang met veel plezier werkte.
Toen het Raphaelhuis verhuisde naar Midgard, verhuisde Tine mee. Ze begeleidde verschillende groepen en medewerkers, maar ontdekte al snel dat haar hart lag bij het directe contact met bewoners. In haar werkklas bracht ze mensen samen die ieder hun eigen uitdagingen hadden. Juist daarin zag zij iets bijzonders: bewoners die elkaar begrepen, hielpen en van elkaar leerden.
Naast haar werk met bewoners vervulde Tine ook een tijd een leidinggevende rol. Toen de organisatie veranderde, maakte zij een andere keuze. Ze ging zich richten op het cultureel-religieuze leven binnen Midgard. Een plek waar haar creativiteit, betrokkenheid en inspiratie volop tot bloei kwamen.
Voor Tine stond altijd één gedachte centraal: kijken naar wat iemand wél kan. Die positieve blik beschreef ze samen met Albert de Vries in het boekje Ketenen tot Vrijheid. Het is een visie die haar hele loopbaan heeft gekenmerkt. Niet de beperkingen, maar de mogelijkheden van mensen stonden voorop.
Ook na haar pensioen bleef Tine actief betrokken bij Midgard. Ze gaf godsdienstlessen, begeleidde rituelen, waakte bij overleden bewoners, werkte mee aan jaarfeesten, toneelvoorstellingen en nog veel meer. Voor velen was zij een verbindende kracht binnen de gemeenschap.
Een bijzonder initiatief was de Rebellengroep. Wat begon met twee bewoners die iets wilden doen aan problemen in de wereld, groeide uit tot een groep die zich inzette voor onderwerpen die op Midgard speelden. Het laat precies zien waar Tine in gelooft: luisteren naar mensen, samen nadenken en in beweging komen.
De antroposofie speelde daarbij een belangrijke rol. Vooral het werken vanuit ritme en het aanspreken van het gezonde deel in ieder mens gaf haar richting. Het hielp haar om steeds opnieuw met vertrouwen naar bewoners en situaties te kijken.
Hoewel haar enthousiasme nog altijd groot is, voelt Tine dat het tijd is om afscheid te nemen. Midgard is veranderd en ook haar eigen grenzen vragen om aandacht. Het besluit nam ze niet zomaar, maar nu het er ligt, voelt het goed.
Met haar liefdevolle inzet, haar positieve blik en haar grote betrokkenheid heeft Tine een onuitwisbare indruk achtergelaten op Midgard. Velen zullen haar missen, maar haar warme manier van werken leeft voort in de mensen die zij heeft geraakt.
Dank je wel, Tine, voor alles wat je voor Midgard hebt betekend. We wensen je een mooie nieuwe fase toe, vol rust, inspiratie en geluk.
